କବିତା
ଝରଣା

ଗଡି ଯାଏଁ ମୁହିଁ ତଳକୁ ତଳକୁ
ପାହାଡର କୋଳଚିରି
କେତେ ବନରାଜି ସବୁଜିମା ଦେଇ
ବହି ଆସେ ଥିରି ଥିରି।
କଳ କଳ ନାଦ ଶବଦ କରିଣ
ଶୁଭ୍ର ପସ୍ରବଣ ହୋଇ
କେତେ ଯେ କାଳରୁ ଝରି ଆସୁଅଛି
ଝର ନିର୍ଝରିଣୀ ମୁହିଁ।
ଗାଆଁ ପାଖ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ
ଛୋଟ ନଈ ଟିଏ କହି
ତୃଷାର୍ତ୍ତ ର ଶୋଷ ହରଣ କରେ ମୁଁ
ଜଳ କେଇ ବୁନ୍ଦା ହୋଇ।
ଖଣିଜ ଲବଣ ଚେର ମୁଲି ପାଣି
ଧରି ଆଗେ ଚାଲୁ ଥାଇ
ଅମୃତ ସମାନ ମୋର ଜଳଧାରା
ଏଠୁ ବଳି କିଛି ନାହିଁ।
ଜଳରାଶି ନେଇ ଯତନରେ ଚାଷୀ
ଫସଲ କରେ ସେଚନ
ସେଇ ଫସଲ ଟି କ୍ଷ୍ୟୁଧାର୍ତ୍ତ ପାଟିରେ
ଫୁଟାଏ ନୁଆଁ ଜୀବନ।
ଝରଣା ପରିକା ଅନ୍ୟର ସେବାରେ
ଉସର୍ଗ କରିଵା ପ୍ରାଣ
ମାଟି ମାଆ ର କଲ୍ୟାଣ କରିବା
ଏବେଠୁ କରିବା ପଣ।
∎
ବରପାଲିପଡ଼ା, ବଲାଙ୍ଗିର
ମୋ -6371805070

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
Gyanendra kumar patel
31-07-2024 / 20:12:04
ଲେଖା ଟି ମନଛୁଆଁ ହୋଇଛି
Abhilash dash
24-07-2024 / 22:30:29
ସୁନ୍ଦର ଲେଖା ହୋଇଛି
Rashmirekha Mishra
24-07-2024 / 07:14:45
ଶିକ୍ଷଣୀୟ ରଚନା
ଜୟକୃଷ୍ଣ ସାହୁ
17-07-2024 / 14:12:36
ଭଲଲାଗିଲା।
ଶିବ ପ୍ରସାଦ ସାହୁ
01-07-2024 / 12:31:54
ଶିଶୁ ଉପଯୋଗୀ ଶିଶୁ କବିତା