କବିତା
ନାଆଁ ଟି ମୋର ବଉଳ

ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗ ରେ ଯେଉଁ
ସେନାପଟା ହୁଏ ଭିଡା
ତୁମେ କି ଜାଣିନ ମୋହରି କାଠରେ
ହୋଇଥାଏ ତାହା ଗଢା?
ଫଳଟି ମୋହର କୋଳି ଆକାର ର
ଶୁଆଥଣ୍ଟ ପରି ନାଲି
କଷାଳିଆ ମିଠା ସୁଆଦ ତାହାର
ଖାଇଲେ ହୁଏନି ଭୁଲି ।
ନାକଫୁଲ ପରି ଅତି ଛୋଟଛୋଟ
ଫୁଲ ଅଟେ ସିନା ମୋର
ଚଉଦିଗ କିନ୍ତୁ ମହକି ଉଠଇ
ମିଠା ସୁବାସରେ ତାର।
ମାଆକାନି ପରି ବିଛେଇ ଦିଅଇ
ଗହଳ ଶୀତଳ ଛାଇ
ଥକା ବାଟୋଇ ର କଷଣ ଅଚିରେ
ଦୂର କରିଥାଏ ମୁହିଁ।
ମୋହରି ଦିହରେ ଭରି ରହିଅଛି
ନାନାଜାତି ଓଉଷଧି
ଯାହାକୁ ସେବନ କରିଲେ ଦୂରେଇ
ଯାଇଥାଏ ରୋଗବ୍ୟାଧି।
ଏଥର ପିଲାଏ ପାଇ ସାରିବଣି
ପରିଚୟ ନିଶ୍ଚେ ମୋର
ଅଟେ ମୁଁ ସବୁରି ଅତି ଉପକାରୀ
ନାଆଁ ଟି ମୋର ବଉଳ ।
ମଣ୍ଡୁଆ, କେନ୍ଦୁଝର ଗଡ
ମୋ ୯୪୩୭୭୫୨୩୯୫

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ହରିପ୍ରିୟା ପଟ୍ଟନାୟକ
04-09-2025 / 11:11:00
ସୁନ୍ଦର ହେଇଛି କବିତାଟି। ଏହାର ଔଷଧୀୟ ଗୁଣ କଥା ଟିକିଏ ଲେଖିଥିଲେ ଭଲ ହେଇଥାଆନ୍ତା
ମୋହନ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ
01-09-2025 / 11:36:43
ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଲାଗିଲା କବିତା ଟି
Dhananjaya swain
01-09-2025 / 10:19:58
Lekhati bhala hoichhi.