କବିତା
ଟିକି ବଗିଚାର ଫୁଲ କଢି

ଟିକି ବଗିଚାର ଫୁଲ କଢି
ଅତି ଯତନେ କେ ଦେଲା ଗଢି।
ପାଖୁଡ଼ା ମେଲିଲେ ହସିହସି
ସରଗରୁ ସୁଧା ପଡେ ଖସି।
ବାଉଳା ହୁଅଇ ମହୁମାଛି
ପରଜାପତିଏ ନାଚିନାଚି ।
ଖେଳିବେ ତୋ ସାଥେ ଡାଳେ ଝୁଲି
ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ ଗୁଣୁ ଗୀତ ବୋଲି।
ସେମାନେ ତୋଅର ସାଥୀ,ମିତ
ସାଧୁଥାନ୍ତି ସଦା ଆନ ହିତ।
ପର ଉପକାରେ ଯା`ର ମନ
ସେଇ ସିନା ଏକା ସାଧୁ ଜନ ।
କରମ ଜୀବନ ମାପକାଠି
ଯଶ ନମିଳିଲେ ସବୁ ମାଟି।
ଜୀବନ କାଳ ତୋ ଲମ୍ବା ନୁହେଁ
ହେଲେ ରୂପ,ଗୁଣ ମନ ମୋହେ ।
ଅଧିକ ବରଷ କେହି ବଞ୍ଚି
ନାଆଁ ରଖିଛି କି ଧନ ସଞ୍ଚି ।
ମରତକୁ ଦାନ ତୋର ମହୁ
ସରିବନି ଗୁଣ ଯେତେ କହୁ ।
ଆମେ ପିଲାମାନେ ବେଳ ଜାଣି
ଘାସ ବାଛି ଗଛେ ଦେବୁ ପାଣି ।
ଅକାଳେ ଯିବୁନି ଝଡି ପଡ଼ି
ସକାଳେ ଫୁଟିବୁ ଫୁଲ କଢି।

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ଧୀରେନ ମିଶ୍ର
02-12-2025 / 23:16:27
କବିତାଟି ଭଲ ଲାଗିଲା ।