କବିତା
ବିଷୁବ ସଂକରାନ୍ତି

ବେଲ ରସରେ ସଜା ହୋଇଛି
କେଡ଼େ ସୁଆଦ ପଣା,
ପିଅରେ ପିଅ ସାଥୀ ହୋଇକି
କରନି ମନ ଊଣା । ୧
ହସଖୁସିରେ ପିଇଲେ ପଣା
ଘର ଭିତରେ ବସି,
ବୋଉ କହିଲା ସୁନାଟି ତୁମେ
ଯଆରେ ହସି ହସି । ୨
ଦେଖରେ ପିଲେ ଝାମୁ ଯାତରେ
ଜଳଇ ରଡ଼ ନିଆଁ,
ଠାକୁରେ ଧ୍ୟାୟୀ ଦଣ୍ଡୁଆମାନେ
ନିଆଁରେ ହେଲେ ଠିଆ । ୩
ବାପା ମା ସାଥେ କୁନି ପିଲାଏ
ଧରିଲେ ନିଜ ହାତ,
ସାହି ମୁଣ୍ଡକୁ ସଅଳ ଯାଇ
ଦେଖିଲେ ଝାମୁ ଯାତ । ୪
ଦେଖରେ ପିଲେ ମନ୍ଦିର ଇଏ
ଅଛନ୍ତି ହନୁମାନ,
ତାଙ୍କରି ପରା ଜନମଦିନ
କରରେ ଜୟଗାନ । ୫
ମନ୍ଦିର ଯାଇ ଭକତି ଭରେ
ହନୁମାନଙ୍କ ପାଦେ,
ମୁଣ୍ଡିଆଟିଏ ମାରିଲେ ପିଲେ
ଗାଇଲେ ଶଙ୍ଖନାଦେ । ୬
ଏମିତି ଏଇ ଖୁସି ପରବ
ବିଷୁବ ସଂକରାନ୍ତି,
ଓଡ଼ିଆଙ୍କର ନୂଆବରଷ
ଜାଗେ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି । ୭
ପାତ୍ରପଡା, ଭୁବନେଶ୍ବର
୭୦୦୮୧ ୪୨୦୪୦

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
Sanjukta parichha
08-04-2026 / 10:54:18
ଓଡ଼ିଆ ନବବର୍ଷ ଓ ହନୁମାନଙ୍କ ଜୟନ୍ତୀ ଉପଲକ୍ଷେ ସୁନ୍ଦର କବିତାଟିଏ ।
ହରିପ୍ରିୟା ପଟ୍ଟନାୟକ
01-04-2026 / 22:31:58
ଭଲଲାଗିଲା ସମୟ ଉପଯୋଗୀ ଲେଖା। ଧନ୍ୟବାଦ।
ଜୟକୃଷ୍ଣ ସାହୁ
01-04-2026 / 13:44:14
ପଣାସଂକ୍ରାନ୍ତି ଵେଲପଣା ଭାରି ସୁଆଦ ଲାଗିଲା। କୁଞ୍ଜ ଵାଵୁଙ୍କୁ ଅନେକ ଅନେକ ଧନ୍ୟବାଦ।