କବିତା
ଲାଗେନି କେମିତି ସରମ

ବରଫକୁ ଚାହିଁ ଚକିତରେ ଦିନେ
ପଚାରିଲା ମାଟି ଉହ୍ମେଇ,
ସବୁବେଳେ ତୁହି ଶୀତଳ ରହୁଛୁ
କେମିତି କହିଲୁ ଜମେଇ?
କଥା ଶୁଣି ତା`ର ବରଫ କହିଲା
ଉହ୍ମେଇ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁକି,
ଅତୀତ ମୋ ପାଣି,ଭବିଷ୍ୟତ ପାଣି
ଗରମ ହେବି ମୁଁ କାହିଁକି?
ଟିକେ ରହି ସିଏ କହିଲା ଏଥର
ମତି ମୋ ହୋଇନି ଭରମ,
ମିଛରେ ଆପଣା ବଡ଼େଇ ଦେଖାଇ
ଅଯଥାରେ ହେବି ଗରମ।
ଦି` ଦିନିଆ ଏଇ ଦୁନିଆରେ ବିହି
ଜନମ ଦେଇଛି ଆମକୁ,
ହରଷ ବିତରି,ଭଲ କାମ କରି
ରଖିଯିବା ସିନା ନାମକୁ!
ସହଜରେ ଏବେ ଉହ୍ମେଇ ବୁଝିଲା
ବରଫ କଥାର ମରମ,
ଭାବିଲା, ଥୋକାଏ ବଡ଼େଇ କରନ୍ତି
ଲାଗେନି କେମିତି ସରମ?
∎
ଫୋ: ୯୮୬୮୮୦୫୯୯୬

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
Haripriya Pattnaik
01-06-2026 / 16:27:27
ସୁନ୍ଦର ସନ୍ଦେଶ ଥିବା କବିତା।ଶବ୍ଦ ସଙ୍ଯୋଜନା ଚମତ୍କାର।
ଡ. ବିଜୟା ପାତ୍ର
01-06-2026 / 09:10:27
ଭଲ ଲାଗିଲା। ସୁନ୍ଦର ଶବ୍ଦ ସଂଯୋଜନା।