କବିତା
ସାଧବ ବୋହୂ
ସାଧବ ବୋହୂ ଲୋ
ସାଧବ ବୋହୂ,
ଘୋର ନିଦାଘରେ
କୋଉଠି ଥାଉ,
ବରଷା ଝରିଲେ
ନାଲିପାଟ ପିନ୍ଧି
ମନ ଖୁସିରେ ତୁ
ବାହାରିଯାଉ!
ସାଧବ ବୋହୂ ଲୋ
ସାଧବ ବୋହୂ,
ପାଟ ଦିଶେ ତୋର
କି ଦାଉ ଦାଉ!
ଶିଖେଇଦେ ମୋତେ
କେଉଁ ସାବୁନରେ
ପାଟଟି ଧୋଉ ତୁ
ପାଟଟି ଥୋଉ ।
ସାଧବ ବୋହୂ ଲୋ
ସାଧବ ବୋହୂ ,
ସତରେ ବଢିଆ
ତୋହରି ବୋଉ,
ଶିଖେଇ ଦେଇଛି
କେତେ ଭଲ କଥା
ଦୁଧ - ସର - ଭାତ
ଖୋଉ ଖୋଉ ।
∎
ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ, ସତ୍ୟବାଦୀ.
ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ରାଜେଶ୍ବରୀ ଦଳେଇ
07-08-2024 / 12:01:59
ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲେ
ଜୟକୃଷ୍ଣ ସାହୁ
01-08-2024 / 22:10:50
ଚମତ୍କାର। ବହୁତ ଭଲଲାଗିଲା।
ଦୀନବନ୍ଧୁ ପୋଇ
01-08-2024 / 17:35:52
ସତରେ ସାଧବ ବୋହୂ ଯେମିତି ମନକୁଟାଣି ରଖେ କର୍ବିତାଟି ସେମିତି ମନକୁ ମୋହି ନେଲା ।
ଡଃ ବିଜୟା ପାତ୍ର
01-08-2024 / 10:01:44
ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା।
Radhamadhab Rath.
01-08-2024 / 09:42:59
Fantastic poem RMRath.