କଅଁଳ କାକର ଫୁଲ

ରାତି ଆକାଶରୁ ଖସି ଖସି ଆସେ
କଅଁଳ କାକର ଫୁଲ ।
ଗଛ ପତରରେ ଝୁଲି ଦିଶୁଥାଏ
ସତେ ଅବା କାନଫୁଲ ॥
ଆଉଁଶି ଦିଅଇ କଠିନ ଧରାକୁ
ବତୁରା ପରଶ ଦେଇ ।
ଧୂଳିଆ ଧରଣୀ ଶିହରି ଉଠଇ
ନରମ ପରଶ ପାଇ ॥
ଧୀରେ ନିଶବଦେ ଓଦା ପଣତରେ
ପୋଛି ନିଏ ଧୂଳି ଧୂଆଁ ॥
ସକାଳୁ ସକାଳୁ ସତେଜ ପୃଥିବୀ
ପାଇ ତା` ଆଦର ଛୁଆଁ ॥
ଆ` ଆ` କାକର ସଙ୍ଗାତ ମୋହର
ଛାତି ତଳେ ପଡ ଶୋଇ ।
ଧୋଇ ଦେ` ମନର ମନ୍ଦ କଥା ଯେତେ
ଅସରା ଆବେଗ ହୋଇ ॥

∎