କବିତା
ମାଛଙ୍କ କଳି

ମାଛମାନେ ଥରେ ପାଣିରେ ଥାଇ
କଳିକଲେ ଏକ ଆନକୁ ଚାହିଁ।
ଗୋଟେ ଦଳ ଥିଲେ ରୋହି ଭାକୁଡ
ଅଲଗା ଦଳରେ ଫଳି ଚିତଳ।
ଶେଉଳ ବାଳିଆ ମିରିକାଳିରେ
ମାଗୁର ଚିଙ୍ଗୁଡି ମିଶିଲେ ପରେ।
କଉ ଦଣ୍ଡିକିରି ଗଡିଶା ତୋଡି
ଟେକିଲେ ମଥାକୁ ଘଡିକି ଘଡି।
ମୀନ ମହୁରାଳି କେରାଣ୍ଡି ମିଶି
ଡେଇଁଲେ ପାଣିରେ ସବୁଠୁ ବେଶି।
ଏତିକି ବେଳରେ କେଉଟ ଦୁଇ
ପହଂଚିଲେ ମାଛ ଧରିବାପାଇଁ।
ଖେପାଜାଲଟିକୁ ଦେଲେ ବିଛେଇ
କଳିଛାଡି ମାଛ ଗଲେ ପଛେଇ।
ପଛବୁଦ୍ଧି ପୁଣି ବୋକା ଯେ ଥିଲେ
ପଡିଲେ ବିଚରା କେଉଟ ଜାଲେ।
ଜାଲରେ ପଡି ସେ`ହେଲେ ବିକଳ
ଭାବିଲେ ଏ ସବୁ କଳିର ଫଳ।
ଆଉ ମାଛତକ ପାଣି ଭିତରେ
ମିଳିମିଶି ଯାଇ ଲୁଚିଲେ ଡରେ।
∎
ନୀଳାଦ୍ରିବିହାର
ଭୁବନେଶ୍ୱର

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ନିରଞ୍ଜନ ପତି
28-02-2025 / 12:55:11
ଭଲ ମଜା କବିତା । ପିଲାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇପାରିବ । ଅନେକ ଅନେକ ଅଭିନନ୍ଦନ । ନମସ୍ତେ । ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ।
Dhananjaya swain
06-02-2025 / 00:28:35
Entertaining and educative
ପ୍ରବାସିନୀ ମିଶ୍ର
05-02-2025 / 22:11:30
ଭାରି କଉତୁକିଆ କବିତାଟିଏ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ