କବିତା
ଵିଦ୍ୟା

ଵିଦ୍ୟାପରି ଧନ ନାହିଁ ସଂସାରେ
ସେଧନ ଅର୍ଜନ କର ହୋ ନରେ।
ଜ୍ଞାନ ଦୀପ ଜାଳି କର ଆଲୋକ
ଜୀବନେ ତୁମର ବଢିବ ଟେକ।
କେତେ ଋଷି ମୁନି କରିଣ ତପ
ନିଜେ ଜଳି ଜଳି ଜାଳି ଲେ ଦୀପ।
ଅନ୍ଧାରୁ ଆଲୋକ ଦେଲେ ଯେ କରି
ଆଲୋକ ରେ ଜ୍ଞାନ ହେଲା ସବୁରି।
ସେପଥେ ଚାଲ ଆହେ ଶିଶୁ ଗଣ
ଜ୍ଞାନ ଅର୍ଜନ ରେ ସମର୍ପି ପ୍ରାଣ।
ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ଶିକ୍ଷା ଅଟେ
ଜାଣିଲେ ଜିଣିବା ଅଳସ ତୁଟେ।
ଅତିତର ଶିକ୍ଷା ଥିଲା ସୁଦୃଢ
ବୁଦ୍ଧ ଗାନ୍ଧୀ ଚାଣକ୍ୟ ଥିଲେ ବଡ।
∎
ତଣ୍ଟି ପଡା, ଟିଟିଲାଗଡ଼ ବଲାଙ୍ଗିର।

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
କବିଜ୍ୟୋତି ନିରଞ୍ଜନ ପତି ।
28-02-2025 / 12:50:13
ଭାବ ଭଲ ଅଛି ।ଛନ୍ଦ ଉପରେ ଆଉଟିକେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଲେଖିଲେ ଅଧିକ ମଧୁର ହେବ । ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ
Utanshu mahanand
06-02-2025 / 14:37:24
Beautiful Poem
Ranjan Kumar Takri
06-02-2025 / 14:33:39
Very Nice Poem