କବିତା
ଫୁଲ ହସେ ସକାଳକୁ

ଫୁଲ ହସେ ସକାଳକୁ
ସୂରୁଯ ହସିଲେ
ଝଲସେ ପୁଣି ସକାଳ
କିରଣ ମାଖିଲେ I
ସକାଳର ଆଲୁଅରେ
ଫୁଲ ବାଢ଼େ ହସ
ଆଲୁଅ ପାଇଁକି ଫୁଲ
ସୁନ୍ଦର ସରସ I
ରଙ୍ଗ ମାଖି ଫୁଲ ଆଭା
ଶୋଭା ଦର୍ଶନୀୟ
କେଉଁ ବିହୀ ରଙ୍ଗେଇଲା
କରି ଲୋଭନୀୟ I
ରଙ୍ଗ ମହକ ଚମକ
ଫୁଲର ଅନନ୍ୟ
ଫୁଲ ବାସ ଛୁଟୁଥିଲେ
ଫୁଲ ଅନୁପମ I
ହେମନ୍ତ ଶିଶିର ଛୁଆଁ
କରେ ଆନମନା
ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଶିଶିରରେ
ଭିଜେ ଫୁଲ ସିନା I
କହିପାରେ ନାହିଁ ଫୁଲ
ମୁହଁ ଖୋଲି କେବେ
ଫୁଲ ନୀରବତା ଭାଷା
ପ୍ରଜାପତି ବୁଝେ I
ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରଜାପତି
ଥାଏ ଫୁଲ କତି
ଫୁଲ ବାସ ବାସନାରେ
ବଳାଇ ତା` ମତି I
ମୋ.9437478466

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ