କବିତା
ସୀବନୀ (ଛୁଞ୍ଚି )

ନର ଦେଖେ ତା ଆଖିରେ
ଛୋଟ ସିନା ମୋତେ
ମୋ ଦେଇ ସେ ବଡ କାମ
କରଇ ଯେ କେତେ ?
ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଦେହ ମୋର
ନାମ ମୋର ଛୁଞ୍ଚି
ପୋଷାକ ଗଢଇ ନର
ମୋତେ କଳେ କେଞ୍ଚି । ।
ପିନ୍ଧି ସୁନ୍ଦର ଦିଶଇ
ମୋ ପାଇଁ ମଣିଷ
ଲଜ୍ୟା ନିବାରଣ କରି
ଜୀବ ରେ ସରସ । ।
ଗୁନ୍ଥି ବାକୁ ଫୁଲ ହାର
ମାଳୀ ଲୋଡ଼େ ମୋତେ
ନ ଥିଲେ ମୁଁ ସଂସାରରେ
ଭକତେ ନ ଥାଆନ୍ତେ ॥
ଛୁଞ୍ଚି ଛୋଟ ବସ୍ତୁ ଆହା
କେଡେ ତା`ର କାମ
ମାଳୀ, ଦରଜି, ଡାକ୍ତର
ଜାଣନ୍ତି ତା` ଦଅମ ॥
ଛୁଞ୍ଚି ପାଇଁ ଡାକତର
ବିଶ୍ଵରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ
ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡଶରୀରକୁ
ଯୋଡିବାରେ ସିଦ୍ଧ ॥
ଛୋଟ ମଧ୍ୟେ ବଡ କାମ
ବିଜ୍ଞଙ୍କୁ ତ ଜଣା
ଛୋଟ ବୋଲି କାହାକୁ ହେ
ନ କର ଯେ ଘୃଣା । ।
∎
ଦୂରଭାଷ-୯୯୩୮୮୦୨୪୧୨

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
Bhagirathi majhi
01-03-2026 / 14:40:32
Very nice poem. Ati sikhaniya lekha.kabinkara prati kabita ati uchamanar. Thanks to him.