କବିତା
ରାତି ପାହିଲେ ସକାଳ ହେଲେ

ରାତି ପାହିଲେ ସକାଳ ହେଲେ
ଆସେ ନୂଆଦିନଟେ
ସବୁରି ମନେ ଭରି ଦିଏ ସେ
ସପନ କେତେ କେତେ I
ଲୁଚି ଯାଆନ୍ତି ରାତିର ତାରା
ସକାଳର ଆଭାରେ
ଦିନରେ ଶୋଇ ସଞ୍ଜକୁ ଚେଇଁ
ଉଠନ୍ତି ତାରା ଧିରେ I
ସୂରୁଯ ଉଇଁ ପୂରୁବ ଦିଗେ
ବୁଣେ ସୁନେଲି ଆଭା
କେତେ ବଢ଼ିଆ ସେ ରଙ୍ଗ ଆଭା
ଅତୀବ ମନଲୋଭା I
କୁଆ କାଆରେ ନିତି ସକାଳେ
ଭାଙ୍ଗେ ପିଲାଙ୍କ ନିଦ
ନିଦରୁ ଉଠି ମୁହଁ ଧୋଇକି
ପଢ଼ି ବସନ୍ତି ଆଗ I
ସବୁଠୁ ବେଗି ମାଆ ଉଠିକି
ସାରି ବାସି ପାଇଟି
ଗାଧୁଆ ସାରି ପୂଜା କରନ୍ତି
ବଜେଇ ଶୁଭ ଘଣ୍ଟି I
ବସା ଛାଡ଼ିକି ଡେଣା ମେଲିକି
ପକ୍ଷୀ ଯାଆନ୍ତି ଉଡ଼ି
ଦଳକୁ ଦଳ ତଳ ଉପର
ଯାଆନ୍ତି ଡେଣା ଝାଡ଼ି I
ପକ୍ଷୀ କାକଳି ପଡ଼େ ଉଛୁଳି
ମଧୁଝରା ସୁରରେ
ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ କି ଉଡ଼ି ଯାଇକି
ଫେରନ୍ତି ସଞ୍ଜ ହେଲେ I
ଗଛରେ ଫୁଟେ ଫୁଟିକି ବାସେ
ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ କେତେ
ଫୁଲ ବାସରେ ଅଗଣା ଭରେ
ଖୁସି ବି ଲାଗେ ସେତେ I
ଫୁଲକୁ ଦେଖି ହୁଅନ୍ତି ଖୁସି
କୁନାକୁନି ସଭିଏଁ
ଫୁଲପରିକା ଫୁଟି ବାସିବେ
ଦିନେ ଆପଣା ଛାଏଁ I
ବଉଦରାଜ -762014, ଜି. ବୌଦ୍ଧ
ମୋ. 9437478466

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ଧୀରେନ ମିଶ୍ର
09-07-2026 / 16:45:20
ସୁନ୍ଦର ସକାଳ ବର୍ଣ୍ଣନା। ପ୍ରଣାମ ଭାଇ ।