କବିତା
ଗଣି କି ପାରିବା

ଗଣି କି ପାରିବା ସାଗର ବକ୍ଷରେ
କେତେ ଯେ ଲହରୀ ଉଠେ
ଗଣି କି ପାରିବା ଆକାଶ ଛାତିରେ
କେତେ ତାରା ଫୁଲ ଫୁଟେ
ଗଣି କି ପାରିବା ନଈପଠା ଶେଯେ
ଅଛି କେତେ ବାଲି ରେଣୁ
ଗଣି କି ପାରିବା ପଦାର୍ଥ ଭିତରେ
କେତେ ଅଣୁ ପରମାଣୁ।
ଗଣି ନପାରିବା ପୋଥି ପତରରେ
ଥିବା ତଥ୍ଯ ପରିମାଣ
ଗଣି ନପାରିବା ଗ୍ଯାନ ଭଣ୍ଡାର ରେ
ଭରି ଅଛି କେତେ ଗ୍ଯାନ
ଗଣି ନପାରିବା ପିତାମାତାଙ୍କ ର
ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମମତା କେତେ
ମାପି ହେବ ନାହିଁ ଦୁଃଖୀ ମଣିଷର
ଯାତନା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଯେତେ।
ଗଣି ହେବ ନାହିଁ ଜାଣି ହେବ ନାହିଁ
ମାପି ହେବ ନାହିଁ ଯାହା
ଜଗତ ଈଶ୍ବର ଏକା ଅଧୀଶ୍ଵର
ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ତାହା।
∎

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ଲଷ୍ମୀ କାନ୍ତ ଖୁଣ୍ଟିଆ
01-03-2025 / 11:59:38
କବିତା ଟି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଈଶ୍ଵରାଭିମୁଖୀ କରାଇବ. ଜ୍ଞାନ ନ ହୋଇ ଗ୍ୟାନ ରହିଛି କବିତା ରେ, ଯାହା ଆମ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ବରେ ପକାଇବ