କବିତା
ଆମ ଗାଁ ଖରା

ରାତି ପାହୁ ପାହୁ ଆସୁଛି
ଦିନ ସାରା ଏଠି ଖେଳା ବୁଲାକରି
ସଞ୍ଜ ନ ହେଉଣୁ ଯାଉଛି l
ଗାଁ ରେ ତ ଆଉ ଚାଳଘର ନାହିଁ
ନାହିଁ ଆଟୁ ନାହିଁ ଢାଗୁଆ
ପାଚେରୀ ଉପରେ ମାଡିବା ପାଇଁକି
ଅପରାଜିତା କୁ ଅଡୁଆ l
ଧୂଳି ଦାଣ୍ଡ ନାହିଁ କୁଞ୍ଚ କୁଞ୍ଚିକିଆ
ଖେଳି ବାକୁ ଆଉ ମିଳେନା
ଆବଡା ଖାବଡା କଂକିରିଟି ବାଟ
ପାଦକୁ ଦିଅଇ ଯାତନା l
ଦୂରରୁ ଦେଖିଲେ ବଗିଚା ପରିକା
ଦିଶୁଥିଲା ମୋ ଗାଆଁଟି
ଗଛ ବୃଛ ନାହିଁ ସେଇ ଗାଁ ଆଜି
ଲାଗୁଅଛି ଖାଆଁ ଖାଆଁ ଟି l
ଗାଁ ମୁଣ୍ଡେ ଥିଲା କଇଁ ପୋଖରୀଟା
କାତ ପାଏନାହିଁ ପାଣିକୁ
ପୋତା ପୋଖରୀକୁ କିଏ କାହିଁ ଯିବ
ଅଧାପାଣି ଅଧା ପଂକକୁ l
ଗାଆଁ ପରିବେଶ ଭାରି ସୁହାଉଛି
ବାଇଶାଖ ତାତି ମାତୁଛି,
ଟାଇଁ ଟାଇଁ ଖରା ଝାଇଁ ମାରିଦିଏ
ବାହାରେ କି ନିଆଁ ଜଳୁଛି l
ଚାଲ ଗାଆଁ ପିଲା ଏକାଠି ହୋଇବା
ପରିବେଶ ଦେବା ସଜାଡି,
ପରିବେଶ ଯଦି ବିଗିଡି ଯିବରେ
ଆମେ ସବୁ ଯିବା ଉଜୁଡି l
∎
ସ୍ବପ୍ନସ୍ମୃତି, ଶ୍ରୀହରି ବିହାର, ଗହ୍ମାରିଆ
କେନ୍ଦୁଝରଗଡ଼
୯୩୪୮୫୧୬୦୦୧

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
Haripriya Pattnaik
05-06-2026 / 11:56:22
ସୁନ୍ଦର ହେଇଛି ଖରା ପାଇଁ କବିତା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରିୟା ଦାଶ
02-06-2026 / 13:18:13
ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ହୋଇଚି, ଗାଁ ର ଖରା ଅନୁଭୂତି ସହିତ ପରିବେଶ ର ବର୍ଣ୍ଣନା ଚମତ୍କାର। ଧନ୍ୟବାଦ