କବିତା
ସେଇ ମୋ ଓଡିଶା ମାଆ

ବୀର ପ୍ରସବିନୀ କଳିଙ୍ଗ ଜନନୀ
ଉତ୍କଳ ବଣିକ ମାଆ
ମନ୍ଦିର ମାଳିନୀ ପ୍ରକୃତି ଶୋଭିନୀ
ଓଡିଶା ଯାହାର ନାଆଁ l
ବଙ୍ଗୋପସାଗର ନୀଳ ଜଳ ଢେଉ
ବନ୍ଦନା ଯାହାର ଗାଏ
ସବୁଜ ବନାନୀ, ଶୁଭ୍ର ନିର୍ଝରିଣୀ
ଯା ଦେହକୁ ଛୁଇଁ ଯାଏ
ଗରଭେ ସମ୍ପତ୍ତି ରଖିଛି ସାଇତି
ପରବତ କରି ଠିଆ
ସେଇ ମୋ ଓଡିଶା ମାଆ l
ଅତୀତ କୀରତି ଭଗ୍ନ ବାରବାଟୀ
ପାଇକ ବୀରତ୍ୱ ଗାଥା
ବୌଦ୍ଧ ସ୍ତୁପ ଧଉଳିର ଶିଳା ଗାତ୍ର
ଶୁଣାଏ ଶାନ୍ତିର କଥା
ଜଳ ପକ୍ଷୀ ମେଳେ ଚିଲିକାର ଶୋଭା
କେଡେ ମନଲୋଭା ଆହାଃ
ସିଏ ମୋ ଓଡିଶା ମାଆ l
ଓଡିଶୀ ସଙ୍ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ଚିତ୍ରପଟ
ବୋଇତ ବଣିଜ କଥା
ମୂକ ସାକ୍ଷୀ ଭଙ୍ଗା କୋଣାରକ ଗାଏ
ଉତ୍କଳ ବଢ଼େଇ ଗାଥା
ସ୍ଥାପତ୍ୟ, ସଂସ୍କୃତି, କଳା, କିରତିରେ
ଜଗତରେ ଯାର ନାଆଁ
ସେଇ ମୋ ଓଡିଶା ମାଆ l
ଲଙ୍ଗଳ ମୁନରେ ସୁନାର ଫସଲ
ଯା ଦେହୁ ଫଳାଏ ଚଷା
ବାର ମାସେ ତେର ପରବ ପର୍ବାଣୀ
ଓଡ଼ିଆଣୀ କରେ ଓଷା
ଯେଉଁ ରାଇଜରେ ବିଜେ ଜଗନ୍ନାଥ
ସେ ରାଇଜର ମୁଁ ଛୁଆ
ଧନ୍ୟ ମୋ ଓଡିଶା ମାଆ l
ତେମଳା, ନନ୍ଦିପଦା. କେନ୍ଦୁଝର (ଓଡିଶା )

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
Chandana Rani Dhal
04-05-2026 / 19:02:33
Excellent writing Sir, Thanks for giving us a amazing poem on ODISHA MAATI
ମୁରଲୀଧର ବେହେରା
02-05-2026 / 17:40:12
ଖୁବ୍ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶି ରଚନା।
Shiba Prasad Mishra
02-05-2026 / 10:00:01
କବିତାଟି ସବୁ ଓଡ଼ିଆଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବ।ଏହାକୁ ହୃଦବୋଧ କରିବା
Rojaline Rout
02-05-2026 / 09:15:58
Ka kabitar jiban prerana khub sundor tatha uchakotir
ମୁରଲୀଧର ବେହେରା
01-05-2026 / 19:55:46
ଅନେକ ଅନେକ ଶୁଭେଚ୍ଛା