କବିତା
ଵାପା

ସଭିଏଁ ଲେଖନ୍ତି `ବୋଉ` କଥା ଵେଶି
` ଵାପା`କୁ ଯାଆନ୍ତି ଭୁଲି
ବାପା ଆଣି ଦେଲେ ଚାଉଳ,ପରିଵା
ବୋଉ ତ ଲଗାଏ ଚୁଲି।
ଜର କାଶ ହେଲେ ବୋଉ ଜଗିରହେ
ଓଷଦ ଆଣନ୍ତି ବାପା
ଭଲ ହୋଇ ମୁଁ ଯେ ଗୀତ ଗାଉ ଥାଏ
ଲରେଲାପା ଲାରେଲାପା ।
ପିଲାଦିନେ ବୋଉ ଜହ୍ନକୁ ଦେଖାଏ
ବାପା ହୁଅନ୍ତି ମୋ ଘୋଡା
ସେଇ ବାପା ପୁଣି ଭଲ ପାଇଁ ମୋତେ
ଦେଇଥାନ୍ତି କାନମୋଡା ।
କେତେ ବହିଖାତା ଜାମା ଛତାଜୋତା
ସବୁ ସେ ଦିଅନ୍ତି ଖଞ୍ଜି
ବୋଉ ପରି ବେଶୀ କଥା ନ କହି ସେ
କହନ୍ତି କଥାର ମଞ୍ଜି ।
ବାହାରେ କୋଉଠି ଭଲମନ୍ଦ ହେଲେ
ପିଠିରେ ପଡନ୍ତି ବାପା
ମୋର ହସଖୁସି ପାଇଁ ସେ ସହନ୍ତି
କେତେଯେ କଷଣ ଚାପା ।
ବୋଉ ପରି ବାପା ମଧୁର ନୁହନ୍ତି
ବାପା ଅନ୍ୟ ନାମ `ପିତା`
ପିତା ହେଲେବି ସେ ଆମ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ
ପୋଥି, ଭାଗବତ, ଗୀତା ।
ବାପା ବୋଲି ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର
ସରଗ ଠାରୁ ସେ ବଡ
ଆମ ପାଇଁ ହସଖୁସି-ସାଗର ସେ
ଶାନ୍ତିର ସୁରକ୍ଷା ଗଡ଼ ।
ବଡହୋଇ ଆମେ ବାପାଙ୍କ ସେବାରେ
ଜୀବନ ବିତାଇ ଦେବା
ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇ
ଭଲ ମଣିଷଟେ ହେବା ।
∎
ରାଜବଗିଚା, କଟକ-୯
ମୋ – ୯୪୩୭୧୯୨୮୯୦

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ଉମାକାନ୍ତ ବେହେରା
03-09-2026 / 11:27:35
ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଲା
Jayakrushna Sahoo
01-09-2026 / 19:51:45
ଵାପାଙ୍କ ଉପରେ ସୁନ୍ଦର ହୣଦୟକୁ ଛୁଇଁଲା ଭଳିଆ କଵିତା। ଭଲଲାଗିଲା।
ନିରୁପମା କବି
01-09-2026 / 16:11:29
ସୁନ୍ଦର ମନ ଛୁଆଁ ଶବ୍ଦ କୃତି
Dhananjaya swain
01-09-2026 / 10:24:52
ଭଲ ଲାଗିଲା ଏହାର ଶବ୍ଦ ବସାଣ
PRAKASH CHANDRA DASH
01-09-2026 / 10:00:28
ମନଛୁଆଁ କବିତା. ଭାଇଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ