କବିତା
ପାଷାଣ ବି କହେ କଥା

କାହିଁ କେଉଁ କାଳୁ ରହିଛି ସେଇଠି
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପସରା ବାଢ଼ି
ପାଷାଣ ଦେହରେ ଅଙ୍କା ଯାଇଅଛି
କଳାକୃତି ଧାଡ଼ି ଧାଡ଼ି I
ପାଷାଣର ଗୁମ୍ଫା ଅତି ସ୍ୱଚ୍ଛ ସଫା
ସୁନ୍ଦର ସୁଷମI ଭରା
ଘେରି ରହିଅଛି କେତେ ଗଛଲତା
ସବୁଜିମା ହରା ଭରା I
ଥାକ ଥାକ ହୋଇ କେତେ ଥାକ ଥାଇ
ଗୁମ୍ଫା ଠାରେ(ଡାକେ)ଦର୍ଶକଙ୍କୁ
ଦେଖିଯାଅ ବାରେ ମୋ` ରୂପ ସୁଷମା
ଆସି ମୋଅରି କତିକୁ I
ପାଷାଣ ଦେହରେ ନିହାଣ ମୁନରେ
ଗଢ଼ା କେତେ ହାତୀ ବାଘ
ସମୟ ସୁଅରେ କ୍ଷୟ ହୋଇ ଧିରେ
ନାହିଁ କା`ର ମୁଣ୍ଡ ଗୋଡ଼ I
ଉପରେ ରହିଛି ଶୈବ କୃତି କୀର୍ତ୍ତି
ଭଗ୍ନପ୍ରାୟ ଶିବାଳୟ
ଗୁମ୍ଫା ଯେତେ ଅଛି ଶୂନ୍ୟ ରହିଅଛି
ସକଳ ଗୁମ୍ଫା ଆଳୟ I
ଦିନ ବେଳ ଯାକ ଦର୍ଶକ ଗହଣେ
ଏଲୋରା ଲାଗେ ଗୋଲାପି
ଦିନ କୋଳାହଳ ସଞ୍ଜ ହେଲେ ହଜେ
ଏଲୋରା ଉଠେ ବିଳପି I
ରହିଛି ରହିବ ବରଷ ବରଷ
ପାଷାଣ ବି କହେ କଥା
ପାଷାଣ ହେଲେ ବି କହେ ସେ ଏଲୋରା
ଅନ୍ତର ବେଦନା ଗାଥା I
(ଗତ ତା ୯-୦୮-୨୬ରିଖରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ସମ୍ଭାଜୀ ନଗର ବା ଔରଙ୍ଗାବାଦସ୍ଥିତ ଏଲୋରା ଦର୍ଶନ କରିବା ପରେ )
ବଉଦରାଜ -762014, ଜି. ବୌଦ୍ଧ
ମୋ. 9437478466

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ଉମାକାନ୍ତ ବେହେରା
03-09-2026 / 11:20:54
ଭଲ ଲାଗିଲା l ଆମ ରାଜ୍ୟରେ ଭରପୁର l
ଦୀନବନ୍ଧୁ ପୋଇ
02-09-2026 / 15:11:21
ପାଷାଣର କଥା ବୁଝିପାରେ ସିନା କବି ଓ ଭାବୁକ ଯିଏ, ଯାହାର ଏଭଳି ନଥାଏ ଭାବନା ବୁଝି ପାରଇ କି କିଏ , ଧନ୍ୟବାଦ ନମସ୍କାର