କବିତା
ଶରତ ଆସେ

ଶରତ ଆସେ
ନାନା ଜାତି ଫୁଲେ
ମରତ ହସେ।
ଗଙ୍ଗ ଶିଉଳି
ସକାଳ କୁ ସିନା
ପଡ଼ଇ ଝରି।
ବାସ ତାହାର
ମୋହି ନିଏ ନାହିଁ
ମନ କାହାର ?
ନଈ ପଠା ରେ
କାଶତଣ୍ଡୀ ରୂପା
ଚାମର ଢାଳେ।
ଝରଣା ନଈ
ବୋହୁଥାନ୍ତି ଅତି
ସୁଧାର ହୋଇ।
ଦୁରୁଗା ମାଆ
ଆସନ୍ତି ସଭିଙ୍କି
ହେବାକୁ ସାହା।
କଲେ ଦଇନି
ଦୟା ସ୍ନେହ ନିଶ୍ଚେ
ଦେବେ ସେ ବୁଣି।
ଶରତ ପରି
ହୋଇଲେ ରଖିବୁ
ଟେକ ଆମରି।
∎
ମଣ୍ଡୁଆ,କେନ୍ଦୁଝର ଗଡ
ମୋ – ୯୪୩୭୭୫୨୩୯୫

ଲେଖା ସମ୍ପର୍କୀୟ ମତାମତ
ଉମାକାନ୍ତ ବେହେରା
01-09-2026 / 13:02:51
ସୁନ୍ଦର ଶରତ, ଶୁଭେଚ୍ଛା