ରୁଖା  ଉପରେ ପିମ୍ପୁଡି
ସ୍ଵାତୀ
ସେପ୍ଟେମ୍ବର: ୨୦୨୪
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/young_details-9624e8e542.html

କବିତା
								ରୁଖା  ଉପରେ ପିମ୍ପୁଡି    
ଲେଖା  : ସ୍ଵାତୀ  
ରୁଖା  ଉପରକୁ ପିମ୍ପୁଡି ଗଲା ଚଢି । 


                                  ଚାରି  ଆଡେ ଟିକେ ଚାହିଁଲା ଆଖିକୁ ଫାଡି ॥ 


                                  କେତେ  ଉଚ୍ଚରେ ଠିଆ ହୋଇ ଅଛି ମୁହିଁ । 


                                  କେତେ  ଛୋଟ ଦିଶେ ମାଟି ଗୋଡି ଆଉ ଭୂଇଁ  ॥ 


                                  ଏତେ ଉପରକୁ  ଉଠିଲି ମୁଁ କେତେ ବୀର । 


                                  ପିମ୍ପୁଡି  ଜାତିରେ ମୁହିଁ ଏକା ପାରିବାର ॥ 


                                  ମୋଅରି  ପରିକା ନାହିଁ ଆଉ କେହି ଜଣେ । 


                                  ଏତେ ବଡ  କାମ କରି ପାରିଛି ଜୀବନେ ॥ 


                                  ଏଇ ରୁଖା  ମୋର ରାଜ୍ୟ ମୁଁ ତାର ରାଜା । 


                                  ଏଇଠୁ  କରିବି ଶାସନ, ପାଳିବି ପ୍ରଜା  ॥ 


                                  ଏତିକି  ବେଳକୁ ଆସିଗଲେ ମାଲିକାଣୀ । 


                                  ଦେଖିଲେ  ରୁଖାରେ ମଇଳା ଲାଗି ଗଲାଣି ॥ 


                                  ପାଣି  କୁଣ୍ଡରେ ରୁଖାଟାକୁ ଦେଲେ ଧୋଇ । 


                                  ପୋଛିଦେଲେ  ତାକୁ ଶୁଖିଲା କନାଟେ ନେଇ ॥ 


                                  ପାଣି  କୁଣ୍ଡରେ ପିମ୍ପୁଡି ଯାଏ ବୁଡି । 


                                  ମରିଗଲି  ବୋଲି ବିକଳେ ଛାଡଇ ରଡି  ॥ 








∎