ଵାପା
ଡକ୍ଟର ସୁନାମଣି  ରାଉତ
ସେପ୍ଟେମ୍ବର: ୨୦୨୬
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-fade75494b.html

ସଭିଏଁ ଲେଖନ୍ତି `ବୋଉ` କଥା ଵେଶି 

` ଵାପା`କୁ ଯାଆନ୍ତି ଭୁଲି 

ବାପା ଆଣି ଦେଲେ ଚାଉଳ,ପରିଵା 

ବୋଉ ତ ଲଗାଏ ଚୁଲି। 

ଜର କାଶ ହେଲେ ବୋଉ  ଜଗିରହେ 

ଓଷଦ ଆଣନ୍ତି ବାପା 

ଭଲ ହୋଇ ମୁଁ ଯେ ଗୀତ  ଗାଉ ଥାଏ 

ଲରେଲାପା ଲାରେଲାପା । 

ପିଲାଦିନେ ବୋଉ  ଜହ୍ନକୁ ଦେଖାଏ 

ବାପା ହୁଅନ୍ତି ମୋ  ଘୋଡା 

ସେଇ ବାପା ପୁଣି ଭଲ  ପାଇଁ ମୋତେ 

ଦେଇଥାନ୍ତି କାନମୋଡା  । 

କେତେ ବହିଖାତା ଜାମା  ଛତାଜୋତା 

ସବୁ ସେ ଦିଅନ୍ତି  ଖଞ୍ଜି 

ବୋଉ ପରି ବେଶୀ କଥା ନ  କହି ସେ 

କହନ୍ତି କଥାର ମଞ୍ଜି  । 

ବାହାରେ କୋଉଠି  ଭଲମନ୍ଦ ହେଲେ 

ପିଠିରେ ପଡନ୍ତି ବାପା 

ମୋର ହସଖୁସି ପାଇଁ ସେ  ସହନ୍ତି 

କେତେଯେ କଷଣ ଚାପା । 

ବୋଉ ପରି ବାପା ମଧୁର  ନୁହନ୍ତି 

ବାପା ଅନ୍ୟ ନାମ `ପିତା`

ପିତା ହେଲେବି ସେ ଆମ  ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟ 

ପୋଥି, ଭାଗବତ, ଗୀତା । 

ବାପା ବୋଲି ଯେଉଁ  ଦୁଇଟି ଅକ୍ଷର 

ସରଗ ଠାରୁ ସେ ବଡ 

ଆମ ପାଇଁ  ହସଖୁସି-ସାଗର ସେ 

ଶାନ୍ତିର ସୁରକ୍ଷା  ଗଡ଼ । 

ବଡହୋଇ ଆମେ ବାପାଙ୍କ  ସେବାରେ 

ଜୀବନ ବିତାଇ ଦେବା 

ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ  ପ୍ରଣାମ ଜଣାଇ 

ଭଲ ମଣିଷଟେ ହେବା । 

∎ 



ରାଜବଗିଚା, କଟକ-୯ 

ମୋ – ୯୪୩୭୧୯୨୮୯୦