ସପନ ନିତି ଆସଇ ଝରି
ଅନନ୍ତ କୁମାର  ସେନାପତି
ଫେବୃଆରୀ: ୨୦୨୫
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-c2ea3c0f50.html

ଗୁଲୁ ଗୁଲିଆ କଅଁଳ ଓଠ ଥିରି ଥିରି ମୋ ଚାଲି,

                                  ଆଖି ରେ ଭରା କେତେ ସପନ ନିତି ଆସଇ ଝରି    । 

 ଯାଉଛି ଛୁଇଁ ଧୀର ପବନ ଟିକି ଦେହରେ ଆସି,

                                  ଯାଉଛି ନଇଁ ନୀଳ ଗଗନ ମାଟି କୁ ହସି ହସି         । 

 ଫୁଟୁଛି ଫୁଲ ଅମୁଲ ମୁଲ ପାଖୁଡା ତା `ର ଖୋଲି,

                                  ଡାକୁଛି ସଦା ଯିବାକୁ ପାଶେ ଶରଧା ଅଛି ବୋଲି      । 

 ଯାଉଛି ଉଡ଼ି ଟିକି ଚଢେଇ ଟିକି ଡେଣା ଟି ଝାଡ଼ି,

                                  ମୋ ପରି ତା `ର  କୁନି ପିଲାଟେ କାନ୍ଦଇ ଗଡି ଗଡି        । 

 କହେ ବୁଝାଇ ଭାଇ ତାହାର ଅଝଟ କିଆଁ କର,

                                  ଫେରିଲେ ମାଆ ହସ ଖୁସିରେ ଭରି ଯିବ ଏ ଘର       । 

 ଏକଥା ଦେଖି ପଡଇ ମନେ କାନ୍ଦଇ କଇଁ କଇଁ 

                                  ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ଧନ ଲୋ କହି ମାଆ ଆସନ୍ତି ଧାଇଁ       । 

 ଗଛ ପତର ସବୁଜ ଡାଳ ଆଖିରେ ଯାଏ ଲାଖି,

                                  ତାଙ୍କରି ଠାରୁ ମହତ  ଗୁଣ ନିତି ପାରଇ ଶିଖି       । 

 ବହୁ ଜିନିଷ ହୋଇଛି ଗଢ଼ା ପାରୁ ନାହିଁ ମୁଁ କଳି,

                                  କୃମି ଠୁଁ କୀଟ ହିତ ଅହିତ ସବୁରହିଛି ଭରି          । 

 ତାଙ୍କରି ଠାରୁ ଶିଖିବି ସଦା ନୂଆ ଜ୍ଞାନ ର ଧାରା 

                                  ଭଲ ପଥରେ ହୋଇବି ଗୁଣୀ 

                                  ସଜାଇ ଦେବି ସୁବାସ ଆଣି  

                                  ମହକି ଯିବ ସାରା        । 

                                              ∎  

                                  ବାଣ୍ଠୁପଡା, ରାଜଗାଙ୍ଗପୁର, ସୁନ୍ଦରଗଡ଼