ଅତି ଆପଣାର କପିଳା ଅଜା
ଶରତ କୁମାର ଦାସ
ଡିସେମ୍ବର: ୨୦୨୫
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-bb35305be2.html

ଛୁଆଠାରୁ ବଡ଼ ସଭିଙ୍କ ନିଜର 

  ଅତି ଆପଣାର କପିଳା ଅଜା,

  କଥାଟି ତାଙ୍କର ଭାରି ସୁଆଦିଆ 

  ଶୁଣିଲେ ଥରେଟି ଲାଗଇ ମଜା ।

ପାକୁଆ ପାଟିରେ ପାନ ଖିଲେ ଖାଇ 

  ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡେ ଧରି ବଙ୍କୁଲି ବାଡ଼ି,

  ନଇଁ ନଇଁ ଧୀରେ ଚାଲୁଥାନ୍ତି ବାଟ  

  ହସିହସି ଦୁଇଗୋଡ଼କୁ କାଢ଼ି ।  

ପୁନେଇ ପରବ ମେଳା ମଉଛବ

  ହସୁଥାଏ ତାଙ୍କ ପାଇଁଟି ସିନା,

  ସବୁଥିରେ ଅଜା ରହିଥାନ୍ତି ଆଗେ

  କିଛି ବି ହୁଏନି ତାଙ୍କରି ବିନା ।

ମେଳ କରି ସବୁ ପିଲାଙ୍କୁ ବୁଝାନ୍ତି 

  ଗାଆଁ ପରିମଳ କରିବା ପାଇଁ ,

  ପରିବେଶ ହେଲେ ସଫାସୁତୁରା ଟି

  ରୋଗ ବଇରାଗ ମାଡ଼ିବ ନାହିଁ ।

 

  ବଖାଣନ୍ତି ତାଙ୍କ ପିଲାବେଳ କଥା

  ଦୁନିଆ କେମିତି ସରଳ ଥିଲା, 

  ସିନିହ ଶରଧା କିଣୁଥିଲା ମନ

  ଏବେ ପରା ସବୁ ହେଲାଣି ଢିଲା ।

ଗୁରୁଗୁରୁଜନେ ଭରିରହିଥିଲା 

  ମାନ ସନମାନ ଭକତି ଭାବ,

  ପର ଉପକାରେ ପୂରିଥିଲା ଖୁସି 

  ହିଂସା କପଟର ନଥିଲା ଠାବ।

ଡାକତରଖାନା ନଥିଲା ପାଖରେ

  ଯେବେବା ଦେହଟି ଖରାପ କା`ର,

  ବଇଦ ବାପୁଡ଼ା ଚେରମୂଳି ଦେଇ 

  କରୁଥିଲେ ଉପଚାରଟି ତା`ର ।

ବଦଳୁଛି ଯୁଗ ଯେତିକି ଆଗକୁ  

  ସେତିକି ତଳକୁ ଖସୁଛି ଆମେ, 

  କୁଆଡ଼େ ଗଲାଣି ଶାନ୍ତି ସଦଭାବ 

  ମନଟି ସଦା ତ ଖରାପ କାମେ ।            

  କିଏ କାହା ଆଉ କଥାରେ ନାହାନ୍ତି  

  କପିଳା ଅଜାଙ୍କ ମନରେ ଦୁଃଖ ,

  କିଏ ନେଇଗଲା ସେ ସୁନାର ଦିନ 

  କାହିଁ ହଜିଲା ସେ ସରଗ ସୁଖ। 

 

  ସଭିଙ୍କୁ ଆଦରେ କହନ୍ତି ସରାଗେ 

  ``ନାତିନାତୁଣୀଏ ଶୁଣରେ ଶୁଣ, 

  ମିଳିମିଶି ତମେ ରହିବ ଏକାଠି 

  ଦୂରେଇ ଦେଇକି ଯେତକ ଖୁଣ ।" ----------------------------  

∎ 

  ଅଧ୍ୟାପକ, ରାଜନୀତି ବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗ 

  ବଡବିଲ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ, ବଡବିଲ 

  ଜିଲ୍ଲା-କେନ୍ଦୁଝର 



  ମୋ-୮୨୪୯୧୩୭୦୯୧