ଗୁଡ଼ୁଲ- ଗୁଡଲିଙ୍କ  ରହସ୍ୟମୟ ଯାତ୍ରାର ଭାଗ-୩
ସ୍ନିଗ୍ଧା ନାୟକ
ସେପ୍ଟେମ୍ବର: ୨୦୨୬
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-a6d896d81b.html

ରାତ୍ର-ଭୋଜନର ସମୟ  ...।  ବୋଉ   ଭୋଜନ  କରିବା ପାଇଁ ଗୁଡୁଲ୍, ଗୁଡ଼ଲିକୁ ଡାକ  ପକାଇଲା ।  ସେ ଦୁହେଁ ଡାଇନିଂ ଟେବୁଲ୍ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ।  ଅଜା ଆଉ ବାପା ଭୋଜନ ପାଇଁ ବସି  ସାରିଥାନ୍ତି ,ବୋଉ ଖାଇବା ପରଷୁଥାଏ  ।  ଆଈ ମଧ୍ୟ ତା`ଭାଗବତ ପାଠସାରି  ଆସୁଥିବ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାସହ ଖାଇବାକୁ ବସନ୍ତି ।  ପରଷି ସାରି ବୋଉ ମଧ୍ୟ  ସେମାନଙ୍କ ସହ ବସିଖାଏ ।  ତାଙ୍କ ଘରେ ସମସ୍ତେ ଖୁବ୍ ଶୃଙ୍ଖଳିତ ଓ ଅନୁଶାସନ ପ୍ରିୟ ।  ଗୁଡୁଲ୍ , ଗୁଡ଼ଲି ମଧ୍ୟ ଆଜ୍ଞାକାରୀ   କିନ୍ତୁ  ଏଲିନର ମମତା ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କଠୁ ଲୁଚାଇ ଏସବୁର ଯୋଜନା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଥିଲା ।  

 ଆଇ ଭାଗବତ ପାଠସାରି  ଡାଇନିଂ ପାଖକୁ ଆସିଲା ।  ବୋଉ ମଧ୍ୟ ପରଷିସାରି ତାଙ୍କ ସହ ଯୋଗଦେଲା ।  ଆଈ ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ  କରିବାକୁ ଯାଉଥାଏ ,ହଠାତ୍ ତାର ମନେ  ପଡିଗଲା ଯେ ଶୁଆକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଇନି ବୋଲି ।  ସେ ଚୌକିରୁ ଉଠି ଛିଡା ହେଇଗଲା ।  ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଇବା  ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ କହି   ରୋଷେଇ  ଘର ଭିତରୁ କିଛି ବଟାଚଣା ନେଇ ଶୁଆକୁ ଦେବ ବୋଲି ବାହାରିଲା ।  ଗୁଡୁଲ୍ , ଗୁଡ଼ଲି ଚିନ୍ତାରେ ପଡିଗଲେ ।   ପରସ୍ପରକୁ ଅନାଇ ଆଖିଆଖିରେ ପୁଣି ଗୋଟାଏ ଯୋଜନା ଆଙ୍କିଲେ ।  

 ଟେବଲ୍ ଉପରେ ଥିବା  କାଚ ଗ୍ଲାସଟା ଗୁଡ଼ଲିର ହାତବାଜି ତଳେ ପଡ଼ି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।  କାଚଖଣ୍ଡ ଗୁଡିକ ଚାରିଆଡ଼େ ବିଛାଡି  ହୋଇପଡ଼ିଲା ।  ଶୁଆର ଖାଇବାଟା ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଥୋଇ ଆଇ ଚଟ୍ଟାଣରୁ କାଚଖଣ୍ଡ ଗୁଡିକ ଉଠାଇବାରେ  ଲାଗିଲା ଆଉ 

 ବୋଉ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା  ଅଧାରେ ଛାଡି ଆଈକୁ ସାହାର୍ଯ୍ୟ କଲା ।  ଏହାର ସୁଯୋଗ ନେଇ ଗୁଡୁଲ୍ ଚଟାପଟ୍ ଖାଇସାରି ,ଶୁଆର ଖାଇବା ଗିନାକୁ ନେଇ ସେଇଠୁ  ଚାଲିଗଲା ।  ସବୁକାଚ ଉଠାଇ ସାରି ,  ଆଈ  ବଟାଚଣାର ଗିନାକୁ ଟେବୁଲ୍ ଉପରେ ଖୋଜିଲା ।  ସେତେବେଳେ ଗୁଡ଼ଲି ଆଈକୁ ଜଣାଇଦେଲା ଯେ ଗୁଡୁଲ୍   ,ଶୁଆକୁ  ଖାଇବାକୁ ଦେଇସାରିଛି ବୋଲି ।  

 ଆଈ "  ହଉ...ହଉ" କହି ବସିପଡ଼ି ଖାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲା ।  ସେତେବେଳକୁ ଗୁଡଲିର ମଧ୍ୟ ଖାଇବା  ସରିଯାଇଥିଲା।  ସେ କହିଲା   -

 " ଆମେ ଦୁହେଁ କ୍ଳାନ୍ତ ହେଇପଡିଛୁ ,ତେଣୁ ଶୋଇବାକୁ ଯାଉଛୁ ।  ଏଲିନ୍  ପାଇଁ ଆଜି ମନ କଷ୍ଟ ହେଉଛି ତେଣୁ ଶୁଆକୁ ପଞ୍ଜୁରୀ ସହ ଆମ ବଖରାକୁ ନେଇ ଯାଉଛୁ। " 

 ଏତକ କହି ଗୁଡ଼ଲି  ସେଇଠୁ ନିଜ ରୁମକୁ ଚାଲି ଆସିଲା ।  

 ପଞ୍ଜୁରୀକୁ ରୁମର  ଗୋଟାଏ କଣରେ ରଖିଦେଇ ଦୁହେଁ 

 ବତୀ ବନ୍ଦକରି  ମିଛିମିଛିକା ଶୋଇବାର ଅଭିନୟ କଲେ ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ,କିଛି ସମୟପରେ   ଆଈ  ନହେଲେ 

 ବାପା , ବୋଉ କି ଅଜା ଆସି ସେମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି ଯିବେ ।  

 ସତକୁସତ କିଛି ସମୟପରେ   ଅଜା  ସେମାନେଙ୍କ ରୁମକୁ ଆସିଲେ ।  ରୁମର ଚାରିଆଡକୁ ଥରେ ଆଖି ବୁଲାଇ ଆଣିଲେ ।  

 ଅନ୍ଧାରୁଆ ରୁମର  ଅନ୍ଧାର ପଞ୍ଜୁରୀ ଭିତର କଣ୍ଢେଇ ଶୁଆ ,  ସତ  ଶୁଆର ଭ୍ରମ ଆଣୁଥିଲା ।  ସେତେବେଳକୁ ଆଈ ମଧ୍ୟ  ରୁମ୍ ଭିତରେ ହାଜର  ହେଲା ଓ ପଞ୍ଜୁରୀ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲା ।  କାଳେ ସେମାନେ ଧରା ପଡ଼ିଯିବେ   ସେଭୟରେ  ଦିହିଁଙ୍କ ହୃତସ୍ପନ୍ଦନ ତୀବ୍ର ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।  କିନ୍ତୁ ଠିକ୍ ସମୟରେ ବାପା , ଆଈଙ୍କୁ ଡାକ ପକାଇଲେ    ଆଉ  ଆଈ ସେଇଠୁ ଚାଲିଗଲା ।  ଅଜା ଫେନର ବେଗକୁ ବଢାଇ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କ   କୋଠରିର  ଦରଜାକୁ ଆଉଜେଇ ଦେଇ ସେଇଠୁ ଚାଲିଗଲେ ।  

 ବର୍ତ୍ତମାନ୍  ସେମାନଙ୍କ ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନର ବେଗ ମନ୍ଥର ହେଲା । ଦୁହେଁ ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି , ଚୁପଚାପ୍ ବିଛଣାରେ ପଡ଼ିରହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଶୋଇବାର  ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲେ ।  

 ପ୍ରାୟ ଘଣ୍ଟାଏ ପରେ  ଘର ନୀରବହେଲା ଆଉ ସବୁ ରୁମର । 

 ଫ୍ୟାନର ଗତି  ତୀବ୍ରହେଲା ବୋଧେ ସମସ୍ତେ ଶୋଇପଡ଼ିଲେ ।  ଗୁଡୁଲ୍ ବିଛଣାରୁ ଉଠି କବାଟ ପାଖକୁ ଆସି ବାହାରକୁ  ଝାଙ୍କିଲା ।  ଚାରିଆଡ ଅନ୍ଧାର ଥିଲା ,  ସମସ୍ତେ  ଶୋଇ ଯାଇଥିଲେ ।  ବିଛଣା ପାଖକୁ ଆସି ଗୁଡଲିକୁ ଉଠାଇ ସେମାନଙ୍କ ଶୋଇବା ସ୍ଥାନରେ ତକିଆରଖି ଚାଦର  ଘୋଡ଼ାଇ ଦେଲା ।  ତା`ପରେ ଦୁହେଁ ଚୁପକରି  ଝରକା କାଚଖୋଲି ବାହାରକୁ ଡେଇଁପଡ଼ି ବଗିଚାରେ ଥିବା ମେଜ ଉପରେ ବସି ଶୁଆ ଆଉ ଡାମରା କାଉର  ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲେ ।  

 ସେପଟେ ଶୁଆ ଡାମରା କାଉର ସନ୍ଧାନରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ପହଞ୍ଚି ସାରିଥାଏ କିନ୍ତୁ ଡାମରା କାଉର ଖୋଜ ଖବର ନଥାଏ ।   ସବୁ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ପଚାରି ସାରିଥାଏ କିନ୍ତୁ ଅନେକ ଦିନରୁ କେହି ତାକୁ ଦେଖି ନାହାନ୍ତି ବୋଲି  ଉତ୍ତର ଦିଅନ୍ତି । ସେ ହତାଶ ହୋଇ ଫେରି ଆସୁଥାଏ ।  ବାଟରେ ଅଜୁବା କୋଠି ପାଖରେ ବିରାଟ ଝଙ୍କାଳିଆ  ବରଗଛଟିଏ ଦେଖି ସେଇଠି ବିଶ୍ରାମ ଆଶାରେ ଟିକିଏ ବସିପଡ଼ିଲା ।  ମୁଁହ ଶୁଖାଇ ଡାଳରେ ବସି ଭାବୁଥାଏ  ଏବେ ଘରକୁ ଫେରି ଗୁଡୁଲ୍ ,ଗୁଡ଼ଲିକୁ କି ଉତ୍ତର  ଦେବ ..?

 ରାତ୍ରୀର ଆକାଶ ।  ଦ୍ଵିତୀୟା ଚନ୍ଦ୍ରର  ଆଲୋକରେ ଅଳ୍ପ ଆଲୋକିତ ଥାଏ ।  ସ୍ଥିର ପରିବେଶରେ ଅଳ୍ପଅଳ୍ପ ସମୀରର ପ୍ରବାହ ହେବାକୁ  ଲାଗିଲା ।  ଶୁଆଟି ତା`ଭାବନାରେ ଥାଏ ।   ହଠାତ୍ କିଛି ଗୋଟାଏ ଛାଇ ଆକାରର ତା`ଆଡ଼କୁ ମାଡ଼ି ଆସିଲା  ଓ କାହାରି ପ୍ରହାରରେ ସେ ଚେତା ହରାଇ ତଳେ  କଚାଡି  ହୋଇପଡ଼ିଗଲା... 

 କ୍ରମଶଃ... 

 ∎