କାକର ଟୋପା
ଶ୍ରୀ ଶରତ କୁମାର ଦାସ
ମାର୍ଚ୍ଚ: ୨୦୨୬
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-71f0199e6e.html

ରାତିର ପରଦା କାଟିକି ସକାଳ 

 ଥାପିଲାଣି ପାଦ ମରତେ ଆସି,

  ହେଲେବି ଆଲୁଅ ଛୁଇଁନି ମାଟିକୁ 

  ଘନକୁହୁଡ଼ିର ଦାଉକୁ ନାଶି । 

ଥପଥପ ହୋଇ କାକରର ଟୋପା 

        ଖସୁଛି ଆକାଶ ଛାତିକୁ ଚିରି,   

  ଅପରୂପ ଶୋଭା ଝଲମଲ ଠାଣି 

     ଭରିଛି ତା` ଦେହେ ସରଗ ଶିରୀ ।                 

  ଦୂବ ପତରରେ ତା` ରୂପର  ଛବି 

      ମୋତି ପରି ଭାରି ସୁନ୍ଦର ଦିଶେ,

  ଦିନ ଗଡ଼ିଗଲେ ହଜିଯାଏ ଧୀରେ 

   ତା` ମିଠା ଚାହାଣୀ ମାଟିରେ ମିଶେ । 

ଅଳପ ସମୟ ଆୟୁଷ ତାହାର 

      ତଥାପି ତିଳେ ତା` ନଥାଏ  ଦୁଃଖ,

  ଢଳିଢ଼ଳି ନାଚେ କୋହଲା ପବନେ 

        ଭରିଦିଏ ମନେ ଅମାପ ସୁଖ । 

କାକର ଟୋପାର ସମାନ ଜୀବନ 

         ଏଇ ଅଛି ପୁଣି ଏଇତ ନାହିଁ,

  ସେନେହ ଶରଧା ଅତି ଆପଣାର  

      ରାଗ ହିଂସା ଆଉ କରିବା କାହିଁ  । 

 ∎ 

  ମୋ-୮୨୪୯୧୩୭୦୯୧