ମାଟି ମାଆ
ବସିରନ୍ ବିବି
ସେପ୍ଟେମ୍ବର: ୨୦୨୪
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-6426e8dab5.html

ଆକାଶ,ସୂରୁଯ  ସବୁ ତ ଉଚ୍ଚରେ 


                                  ହାତ ମୋର ପାଏ ନାହିଁ । 


                                  ଗୋଟିଏ ଦରବ ପାଖରେ ଅଛି ମୋ`


                                  ମାଟି ମାଆ ପରା ସେହି । 


                                  ସହିଥାଏ ମୋର ଅଳି ଅରଦଳି 


                                  ଜନମୁ ମରଣ ଯାଏ । 


                                  ଯେବେ ଯା`  ମାଗଇ ଉଦାର ଚିତରେ 


                                  ସବୁ ମୋତେ ଦେଇଥାଏ । 


                                  ଜନମ କାଳରେ ପଡ଼ି ତା`ର  କୋଳେ 


                                  କାନ୍ଦୁଥିଲି କୁଆଁ କୁଆଁ । 


                                  ମାଆ ତା`  କୋଳକୁ ତୋଳି ନେବା ଆଗୁ 


                                  ଧରିଥିଲା ମାଟି ମାଆ । 


                                  ଶଇଶବ କାଳେ,  ହସକାନ୍ଦ ଛଳେ 


                                  ପିଟିଛି ତା`ବୁକେ  ପାଦ । 


                                  ତୋଳି ଧରିଥିଲା କେତେ ସରାଗରେ଼ 


                                  ମନେ ନବହି ସେ ଖେଦ । 


                                  ପେଟେଇ ,  ଗୁରୁଣ୍ଡି , ଉଠି  ପଡି କେତେ 


                                  ଶିଖିଛି ତା`  ଦେହେ ଚାଲି । 


                                  ଧାଇଁ ଯାଉଯାଉ ଝୁଣ୍ଟି ପଡୁଥିଲି 


                                  କୋଳେ ନେଉଥିଲା ତୋଳି। 


                                  କେତେ ଯେ ଦୂଷିତ କରିଛି ତାହାକୁ 


                                  ଦେଇନାହିଁ ଦୂରେ ଠେଲି । 


                                  ସହିଷ୍ନୁତା ଗୁଣେ ଜଗତେ କେ` ଅଛି 


                                  ହେବ ମାଟି ମାଆ ସରି ! 


                                  ବଞ୍ଚାଇଛି ମୋତେ ଦେଇ ଖାଦ୍ୟଜଳ 


                                  ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ ତା କୋଳେ । 


                                  ସରଗରୁ ବଡ଼ ମାଟି ମାଆ ପଦେ 


                                  କୋଟିଏ ପ୍ରଣତି ଢାଳେ । 


 
                                 ∎ 


                                  ନୟାଗଡ଼ 


                                  ଦୂରଭାଷ-୯୪୩୭୪୮୪୭୮୬