ଜହ୍ନ ମାମୁଁ ଆମର
ଗୀତାଞ୍ଜଳି ସ୍ଵାଇଁ
ନଭେମ୍ବର: ୨୦୨୫
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-595234403d.html

ଆକାଶରେ ତାରା କେତେ 

   ଜହ୍ନ ସିନା ଗୋଟିଏ. 

   ଆଲୋକର ଜ୍ୟୋତିରେ ସେ 

   ଅନ୍ଧାରକୁ ଲୁଚାଏ I

   ମାସକରେ ଅଧା ଦିନ 

   କମି କମି ଆସଇ,

   ଅମାବାସ୍ୟା ରାତି ହେଲେ 

   କୁଆଡେ ସେ ଲୁଚଇ I 

   ପୁଣି ମୁହଁ ଦେଖାଏ ସେ 

   ଅମାବାସ୍ୟା ବାସିରେ,

   ରୂପା ଥାଳି ପରି ଦିଶେ 

   ପୂର୍ଣ୍ଣମୀର ନିଶିରେ I 

   ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଚାରିପଟେ 

   ଖେଳେ ଚକାଭାଉଁରୀ. 

   ପୃଥିବୀକୁ ମଝିରେ ସେ 

   ରଖି ମାରେ ଚକିରୀ I 

   ସୂର୍ଯ୍ୟ ଠାରୁ ଜ୍ୟୋତି ଟିକେ 

   ମାଗି ଆଣେ  କ୍ଷଣିକେ,

   ଯାମିନୀ କୁ ହସାଏ ସେ 

   ଆଲୋକରେ ପୁଲକେ I 

   ନଦୀ ପୋଖରୀ ଜଳରେ 

   ପଡିଲେ ତା କିରଣ. 

   ଚକମକ ଝଟକଇ 

   ପାଣି ଭିତରେ ମୀନ I 

   ବିଲ, ବଣ, ନଈ, ତୋଟା 

   ସମସ୍ତଙ୍କୁ  ଦେଖଇ,

   ବିଭେଦ ନ କରି ଜ୍ୟୋତି 

   ସମାନ ସେ  ବାଣ୍ଟଇ I 

   ସୂର୍ଯ୍ୟ ଙ୍କ ଜ୍ୟୋତି ଉତ୍ତପ୍ତ 

   ଜହ୍ନ ଭାରି ଶୀତଳ,

   ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଙ୍କର ଭାଇ ବୋଲି 

   ଜହ୍ନ ମାମୁଁ ଆମର I 

 ∎ 

    କାନନ ବିହାର ଫେଜ... 2

   ପଟିଆ. ଭୁବନେଶ୍ୱର.. 24