ପରୀର ପିଲାଦିନ
ପ୍ରବାସିନୀ ମିଶ୍ର
ମାର୍ଚ୍ଚ: ୨୦୨୫
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-4706990747.html

ସୁନ୍ଦରୀ ପରୀ  ତା ` ର  ସୁନେଲି ପର ସାହାଯ୍ୟରେ ଯେଉଁଆଡ଼େ ମନ କରୁଥିଲା ବୁଲୁଥିଲା ।  ସାତ ସମୁଦ୍ର ତେର ନଈ ପନ୍ଦର ପାହାଡ ଅତିକ୍ରମ କରି ବାଦଲ ସହିତ ମିଶି  ଯାଉଥିଲା ପୁଣି କେତେବେଳେ ଚଲା ବାଦଲ ସହିତ ଲୁଚକାଳି ଖେଳ ଖେଳୁଥିଲା ।  ଜହ୍ନମାମୁ ଦେଶକୁ ଯାଇ ବୁଲି ଆସୁଥିଲା ।  କେତେ ନୂଆ ନୂଆ ଖବର ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଗପୁଥିଲା ଯେ ଗପୁଥିଲା ।  ତା ପାଖରେ କି ଯାଦୁ ଅଛି କେଜାଣି ପାଠରେ ପ୍ରଥମ, ନାଚରେ ଗୀତରେ  ଖେଳରେ ସବୁଥିରେ ପ୍ରଥମ ।  ପରୀ ସାଙ୍ଗରେ ସାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ସମସ୍ତେ ଆଗଭର ।  ପରୀ କିନ୍ତୁ କାହାକୁ ନିଏନି   ତା ସାଙ୍ଗରେ ବୁଲିବାକୁ ।  ଶୂନ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ମହା ଶୂନ୍ୟରେ ଉଡି ବୁଲିଲା ବେଳେ ଭାରି ମଜା ଲାଗେ  ଦେଖିବାକୁ ତା ସାଙ୍ଗ ଟୁଇଁକୁ ।  ମନେ ମନେ ଭାବେ ମୁଁ ଏମିତି ପରୀଟିଏ ହୋଇ ଯାଆନ୍ତି କି ମନ ଅନୁସାରେ  ଘୁରି ବୁଲନ୍ତି ।  ସବୁଜ କ୍ଷେତ,  ଶାଗୁଆ ବଣ, ନୀଳ  ଆକାଶ, ସୁନ୍ଦର  ପାହାଡ଼, କୁଳୁକୁଳୁ  ନଦୀ , ସୁନୀଳ  ସମୁଦ୍ର ସବୁ ମନ ଭରି ଦେଖୁଥାନ୍ତି ।                                             



               ଟୁଇଁ  ମନକୁ ପୁଣି ଆସିଲା ଯଦି ଝଡ଼ ବତାସ ହେବ ତାହେଲେ ...... ।  ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କେଉଁଆଡୁ କଳାହାଣ୍ଡିଆ ମେଘ ଘୋଟି ଆସିଲା ।  ବହୁ ଜୋରରେ ପବନ ବହିବାକୁ ଲାଗିଲା ।  ଟୁଇଁ ଆଖି ଆଗରୁ ପରୀ କୁଆଡେ ଉଭାନ୍ ହୋଇଗଲା ।  ଆଉ ତା ଆଖ ପାଖରେ ଦିଶିଲାନି ।  ମନରେ ବହୁତ ଭୟ ଲାଗିଲା ତା ସାଙ୍ଗ ପରୀ ପାଇଁ ।  ପୁଣି ଭାବିଲା ତା ସାଙ୍ଗ ଏମିତି ସେମିତିରେ ହାରିଯିବା ପିଲା ନୁହଁ ।  ସେ ନିଶ୍ଚିତ କେଉଁଠି ନିରାପଦ ସ୍ଥାନରେ ରହି ଯାଇଥିବ ।  ଭଗବାନଙ୍କୁ ମନେ ମନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା ତା ପରୀକୁ ରକ୍ଷା କରିବା  ପାଇଁ  ।  ଧିରେ ଧିରେ ଝଡ଼ କମିଗଲା ।  ଟୁଇଁର ଆଖି ଦୁଇଟି ଖୋଜି ବୁଲିଲା ତା ସାଙ୍ଗ ପରୀକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ।  ସୁନେଲି ପରକୁ ହଲେଇ ହଲେଇ ହସି ହସି ପରୀ ପହଞ୍ଚିଗଲା ଟୁଇଁ ପାଖରେ ।  ଜୋରରେ କୁଣ୍ଢେଇ ପକାଇ ଆନନ୍ଦରେ କାନ୍ଦି ଉଠିଲା ଟୁଇଁ । 


                                  ଟୁଇଁର ମାଆ  କାଳି ଅନ୍ଧାରରୁ ଉଠି ବାସି ପାଇଟି କରୁଥାନ୍ତି ।  ଟୁଇଁର  କାନ୍ଦିବା  ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଧାଇଁଗଲେ ଶୋଇବା ଘରକୁ ।  ଟୁଇଁକୁ ମାଆ କୋଳେଇ ନେଇ କହି ପକାଇଲେ-" ମୋ ସୁନ୍ଦରୀ ପରୀ  କାଇଁ କାନ୍ଦୁ ଥିଲାଲୋ .... ?  " ଟୁଇଁ  ଲୁହ ପୋଛି ଦେଇ କହିଲା ମୁଁ କଣ ପରୀ ?  ହଁ  ତୁ ତ ଆମ ପରୀ ..... ।  ହେଲେ ସେ ଯେଉଁ ପରୀ ଉଡୁଥିଲା , ଖେଳୁଥିଲା ? 


                                  ମାଆ କହିଲେ- ଆରେ ତୁ ସପନ ଦେଖୁଥିଲୁ ନା କଣ ? ସେ ତ ସପନପରୀ  ।  ତୁ ତ ଆମର ସତ ସତିକା ପରୀ ।  ତୁ ବି ବଡ ହେଲେ ଉଡାଜାହାଜରେ ବସି ଆକାଶରେ ଉଡି ପାରିବୁ ।  ଚନ୍ଦ୍ର ଯାନରେ ଜହ୍ନ ରାଇଜକୁ ଯାଇ ପାରିବୁ ।  ଏବେ ଆମ ପରୀର ପିଲାଦିନ ।  ଆଜିର ପରି ରାଇଜର ଭ୍ରମଣ କାହାଣୀ ସତରେ ପରିଣତ ହେବ ।                                            



       ମନେ ମନେ ମାନି  ନେଉଥିଲା ଛୋଟ ଝିଅ ଟୁଇଁ ବଡ ହେଲେ ସୁନ୍ଦରୀ ପରୀ ପରି ନିଶ୍ଚିତ ଆକାଶରେ ଉଡିବ ।  ସେଥିପାଇଁ ଯାହା ଶିକ୍ଷା କରିବା କଥା ମନ ଲଗାଇ ଶିଖିବ....... ।                                          


                                              ∎  


                              ଶ୍ରୀବିହାର ରାସ୍ତା 


                                  ପୁରୀ- 3