ସଂକଳ୍ପର ଅକଲ
ରତ୍ନାକର ଦାସ
ଫେବୃଆରୀ : ୨୦୨୬
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-22c82e6d58.html

ବସ୍  ଭିଡ ନ ଥିଲେ ବି ସିଟ୍ ଫାଙ୍କା ନ  ଥିଲା।ଠିଆ  ହୋଇ ଥିବା ଲୋକ ପାଞ୍ଚ ଛ` ଜଣ ଥିଲେ।ଜଣେ ବୁଢୀ ଲୋକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସଂପର୍କୀୟ କେହି ଆଶ୍ରା କରି  ବସ୍ କୁ ଚଢାଇଲେ ମଝି ଷ୍ଟପେଜ୍ ରେ। ବୁଢୀ ଲୋକଟି ଠିଆ ହେଇ ପାରୁ ନ ଥାଏ ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା  ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଯୋଗୁ।ବସ୍ ର କଣ୍ଡକ୍ଟର ମଧ୍ଯ ବୁଢୀଟିକୁ ବସାଇବା ପାଇଁ ଇଆଡେ ସିଆଡେ  ଚାହୁଁଥାଏ।  ସିଟ୍ ଛାଡି ଠିଆ ହେବାପାଇଁ କାହାକୁ  କହି ପାରୁ ନ ଥାଏ।ଦଶ ବାର ମିନିଟ ପରେ ଜଣକୁ କହିବାରୁ ସିଏ କହିଲେ,ମୁଁ ଠିଆ ହେଲେ ଭଡା ବାବଦ ଅଧା ଟଙ୍କା ମତେ ଫେରାଇ ଦେବେ?

  କଣ୍ଡକ୍ଟର ଚୁପ୍  ରହିଲେ କିଛି ନ କହି। ଜେଜେଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିବା ସଙ୍କଳ୍ପ ଏଇ ସବୁକୁ ଦେଖୁ ଥାଏ ।ହଠାତ୍ ସିଟ୍ ରୁ  ଉଠିପଡି ବୁଢୀ ଲୋକଟି ପାଖକୁ ଗଲା।ତା ହାତକୁ ଧରି ସିଏ ବସିଥିବା ସିଟ୍ ରେ ଧୀରେ ବସାଇଲା। ତା  ଜେଜେ ଏ ସବୁ ଦେଖି ନାତିକୁ କହିଲେ,ଆରେ !  ମୁଁ  ଠିଆ ହେଉଛି, ତୁ ଏଇଠି ବସ୍।ସଂକଳ୍ପ   କହିଲା ଜେଜେ! ତମେ ତ ବୁଢା ଲୋକ ,ତମେ ଠିଆ ହେବ ଆଉ ମୁଁ ବସିବି, ଏ ସବୁ କ`ଣ ମତେ ଭଲ  ଲାଗିବ?

  ଦଶ ଏଗାର ବର୍ଷର  ପିଲାଟିର ଏ ପ୍ରକାର କାମ ଆଉ ତା`ତୁଣ୍ଡରୁ  ଏମିତି ଅକଲର କଥା ଶୁଣି ବସ୍ ର ଯାତ୍ରୀମାନେ ପିଲାଟିକୁ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ ।ଅନେକ ଭାବୁଥିଲେ ଏ  ପିଲାଟି ବଡ ହେଲେ `ଭଲ  ମଣିଷଟିଏ `ହେବ ।

∎ 



ସଭାପତି 

  ଉତ୍କଳମଣି ଶିଶୁ ସାହିତ୍ଯ ସମିତି 

  ଶଂଖୋ,କେନ୍ଦୁଝର। 

  --**--