ମୋ`  ଠାକୁର କହିଲେ
କବିତା ଦେବୀ
ନଭେମ୍ବର : ୨୦୨୪
Canonical: https://sishu.kabitawithoutborders.org/shishu/article_details-07bfa9d10e.html

ରାଜେନ୍ଦ୍ର ବାବୁ  ଦୁଃଖରେ କାହାରି ସହିତ କଥା କହୁନାହାନ୍ତି । ତାଙ୍କ ମାଆ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଖରେ ଅଖଣ୍ଡ ଜାଣି 

                                ଦିନରାତି ବସିଛନ୍ତି ।  ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବ ସାଙ୍ଗସାଥି‌ ସମସ୍ତଙ୍କର ତାକ୍ତରଖାନାରେ ଭିଡ । ବଣ୍ଟି ପାଞ୍ଚବର୍ଷର ପିଲାଟା ।  ତା`                                ମାମାକୁ ସବୁବେଳେ  ଖୋଜି କାନ୍ଦୁଛି ।  ଜେଜେ ମା`  ସାଥିରେ ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ପାଖରେ ବସି କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହୁଛି,  ଠାକୁର                                 ମୋ ମାମାକୁ ଭଲ  କରିଦିଅ । 

                                ତାକ୍ତରଖାନା  ସାମନାରେ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଅଛି । ରାଜେନ୍ଦ୍ର ବାବୁ ହାତଯୋଡ଼ି  କହିଲେ, ବଣ୍ଟି ର ମାମାକୁ ଭଲ                                 କରିଦିଅ ପ୍ରଭୁ ।  ମନ୍ଦିର ପୂଜାରୀ କହିଲେ, ବାବୁ, ଆସନ୍ତା କାଲି ସୋମବାର , ଆପଣ ଶିବଙ୍କ ପାଖରେ ରୁଦ୍ରାଭିଷେକ                                 କରନ୍ତୁ,  ମା` ଭଲ ହୋଇଯିବେ।   ରାଜେନ୍ଦ୍ରବାବୁ  ଏସବୁ କଥା କେବେ ମାନନି ନାହିଁ । କାଲି ବଣ୍ଟି ମାମାଙ୍କର ହାଟ୍‌                                  ଅପରେସନ୍‌ ହୋଇଛି ।  ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ସେନ୍‌ସ ଆସୁନାହିଁ । ତାକ୍ତରମାନେ ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ପଡିଲେଣି । ଯେତେ                                 ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ  ସବୁ ଆଶା ବିଫଳ ହେଉଛି । 

ରାଜେନ୍ଦ୍ର ବାବୁ ପୂଜାରୀଙ୍କ କଥାରେ ରାଜି ହେଲେ । ପରଦିନ ସକାଳୁ                                 ଉଠି ଗାଧୋଇ ଫୁଲ,  ଘିଅ, ଦୀପ, ଧୂପ, ଭୋଗ ଧରି ମନ୍ଦିରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ।  ମଠା  ଯୋଡ  ପିନ୍ଧି ପୂଜାରେ ବସିଲେ । 

                                ରୁଦ୍ରାଭିଷେକ ସରିଲା  ବେଳକୁ ଦିନ ତିନିଟା ବାଜିଗଲାଣି ।  ପୂଜାରୀଙ୍କୁ  ଏକ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ ।  ଘରେ ତ                                  ମାଆ ଅଖଣ୍ଡ ଦୀପ ଜାଳୁଛନ୍ତି।  ପୂଜାରୂ ଉଠି ଆସିଲା ବେଳକୁ ଦେଖିଲେ, ଜଣେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ବୁଢ଼ା ବିକଳରେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର                                  ବାବୁଙ୍କୁ  କହିଲା, ବାବୁ ଦିନଯାକ  ଖାଇନାହିଁ  ।  ମତେ  ପଇସା ଦିଅନ୍ତୁ  ।  ଚା` ଟିକେ ପିଇବି  ।  

                       ରାଜେନ୍ଦ୍ର  ବାବୁ ବିରକ୍ତିରେ      କହିଲେ,  ମୁଁ  ତ ମନ୍ଦିରରେ  ସକାଳୁ ବସି ରୁଦ୍ରାଭିଷେକ କରି ଏବେ ଆସୁଛି  ।  ପାଣି  କି,  ଚା, କପେ ପିଇନାହିଁ  ।  ତତେ      କ`ଣ ଦେବି ? ଏତେ ଅପରିଷ୍କାର କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ପାଖରୁ ବିରକ୍ତିରେ ଚାଲିଆସିଲେ |  ବଣ୍ଚ ତା` ମାମୁଁ ପାଖରେ ଠିଆ                                 ହୋଇ ସବୁ ଦେଖୁଥିଲା  ।   ବାବା କହିଲେ, ମୁଁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଯଥେଷ, ଫୂଲ, ଦୀପ, ଧୂପ, ଭୋଗ ଦେଇଛି ଏବଂ ବ୍ରାହୁଣଙ୍କୁ    ଯଥେଷ୍ଟ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ  ଆସିଛି । ମୁଁ ସକାଳୁ ଖାଇନାହିଁ, ଚାଲ ସମସ୍ତେ ଜଳଖିଆ ଖାଇବା । 

                                ସମସ୍ତେ ଖାଇବା ପାଇଁ  କ୍ୟାନ୍ଟିନ୍‌ ଗଲେ । ବଣ୍ଟି  ମନ ସେହି ଭିକାରୀଟି  ପାଖରେ ।  ତେଣୁ ସେ ଡାକ୍ତରଖାନାରୁ                                  ଲୁଚି ଫାଟକ ପାଖ ଶିବ  ମନ୍ଦିର ପାଖକୁ ଗଲା । ସେ କୁଷ୍ଠରୋଗୀ ସେମିତି ରାସ୍ତା କଡରେ ବସିଛନ୍ତି । ବଣ୍ଟି ତାଙ୍କୁ ବିସ୍କୁଟ  ।    ପାକେଟ ଦେଲା । ସକାଳେ ଜେଜେ ମାଆ ଦଶଟଙ୍କା ଦେଇଥିଲେ,  ତାକୁ ସେ ଭିକାରୀକୁ ଦେଇଦେଲା ।  ମନ୍ଦିର                                  ପୂଜାରୀଙ୍କ ଠାରୁ ଭୋଗ  ମାଗି ଆଣି ତାକୁ ଖାଇବାକୁ ଦେଲା । ମନ୍ଦିର ପୂଜାରୀ କହିଲେ, କୁଷ୍ଠରୋଗୀଟା ପାଖକୁ                                  ଯାଅନା। ବଣ୍ଟି   ମାନିଲା ନାହିଁ ।  ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି ସବୁ ଖାଇବାକୁ କହିଲା ।  

                                    ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଚାରିଆଡ ଅନ୍ଧାର ଘୋଟିଗଲା ।   ସ୍ବୟଂ ଶିବ ଠାକୁର ବଣ୍ଟି   ମୁଣ୍ଡରେ ହାତ ରଖି  କହିଲେ,  ତୁ ହେଉଛୁ ସୁନାପୁଅ ।  ମୋର  ପ୍ରକୃତ ଭକ୍ତ  ।  ମୁଁ   ମନ୍ଦିରରେ  ନ ଥାଏ ।  ଏହିଭଳି  ଲୋକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥାଏ ।  ତୋର କ`ଣ  ଦରକାର କହ ।  ବଣ୍ଟି   କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି  କହିଲା,  ମୋ ମାମା    ଦେହ ଭଲ କରି ଦିଅ  ଠାକୁର ।  

ମହାଦେବ କହିଲେ, ତୋ ମାମା ଦେହ ଭଲ ହୋଇଗଲାଣି ତୁ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆ । 

                                ଏହା କହି ଠାକୁର କୁଆଡ଼େ  ଚାଲିଗଲେ ।  ପୁଣି ଚାରିଆଡ଼  ଆଲୋକିତ  ହୋଇଗଲା । 

                                ବଣ୍ଟି   ଖୁସିରେ ତାକ୍ତରଖାନା ଦୌଡି  ଯାଇ ଦେଖିଲା ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖିରେ ଲୁହ  ।  କାହାକୁ  କିଛି ନ ପଚାରି କହି                                  ପକାଇଲା ମୋ ଠାକୁର  କହିଲେ,  ମାମା ଭଲ ହୋଇ ଗଲେଣି  ।   

ଡାକ୍ତର  ଆଇ.ସି.ୟୁ  ଭିତରୁ ବାହାରି ଆସି କହିଲେ ,   ଶୁଭ ସମାଚାର ।  ମାଡାମ୍‌ଙ୍କ  ସେନ୍‌ସ ଫେରି ଆସିଲାଣି  ।  ସେ  ତାଙ୍କ ପୁଅ ବଣ୍ଟିକୁ ଖୋଜୁଛନ୍ତି ।  ଜେଜି  ମା`  ହାତଯୋଡ଼ି     କହିଲେ,  ହେ ପ୍ରଭୁ  ସବୁ ତୁମରି  ଦୟା । 

 

ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ 

                                ନୀଳାଦ୍ରି ବିହାର, ଭୁବନେଶ୍ବର -୨ ୧ 

                              ଫୋନ - ୯ ୯୩୩୦ ୩୩୭୫୦